خانه / وکیل پرسش پاسخ / نمی توانم به وابستگی ام خاتمه بدهم

نمی توانم به وابستگی ام خاتمه بدهم

vabastegi

   دختری ۱۹ ساله و دانشجو هستم.در دوران دبیرستان با هم کلاسی ام دوست شدم. او هر شب به من پیام می‌داد و باهم صحبت می‌کردیم. فرد باهوش و پر حاشیه و عجیبی بود، ماجراهای زیادی داشت و من خیلی مواقع از او می رنجیدم. ولی از نظر هنری و استعداد هایش به من شبیه بود. او بسیار مستقل و من به شدت احساسی بودم. حتی پس از مدتی به دلیل کنجکاوی هایش به او گفتم که پدرم اعتیاد دارد. در میان گذاشتن این راز باعث شد که وابستگی‌ام به او بیشتر شود و او هم من را دوست خود می دانست.تمامی ماجراهای زندگیم را تنها به او می‌گفتم و با اینکه خیلی وقت ها مرا اذیت می‌کرد تنها او را بهترین دوست خود می دانستم. سال چهارم مدرسه هایمان عوض شد و من اصلا درس نخواندم و همش در فکر او بودم. تابستان بعد کنکور تماما باهم بودیم و او را جزیی از زندگی‌ام می‌دانستم. با قبول شدن او در دانشگاهی در شهرستان، دیگر تمایل زیادی به حرف زدن با من نداشت. ارتباطمان کم شد.  به کسی گفته بود حوصله من را ندارد. من برای او در این مدت دوستی هر کاری کردم. تمام سعی ام را برای برگشتنش کردم ولی او نخواست و جوابی به من نداد. اکنون نزدیک یک سال می‌گذرد. اوایل من تماما گریه می‌کردم و تا هشت ماه افسرده بودم. هنوز هم هر روز به او فکر می کنم. نسبت به انسان ها بی اعتماد شده‌ام. دیگر با چیزی شاد نمی شوم و این غم از دلم بیرون نمی‌رود. احساس می کنم هیچ کس جایگزین او نمی‌شود. همش به سرم می زند به شهرستانش بروم تا چشم در چشم شویم، وقتی نگاهم کند دیگر نمی‌تواند اینطور باشد. به خاطر اینکه من را نبیند دیگر در جمع های دوستانه مان شرکت نمی‌کند. می‌دانم دیگر دوستی دوباره  ما ارزشی ندارد؛ اما نمی توانم بی‌خیالش شوم.

گروه متخصصان رادیو مشاوره

مخاطب گرامی علائمی که شما عنوان کردید نشانه های یک وابستگی عاطفی ناسالم است. وابستگی در قالب یک جمله یعنی اینکهما در ارتباط با کسی یا چیزی آنچنان مجذوب شده‌ایم که احساس می‌کنیم با نبودن آن، ما نیز نابود می‌شویم . وابستگی حالتی از اسیر شدن است، چرا که فرد به رغم تمام شایستگی‌ها و ارزشمندی‌هایی که دارد به شخص یا چیز دیگری پناه می آورد و بدون او احساس حقارت،‌ کمبود و ناامیدی می کند و زمانی که می­خواهد از یک رابطه سرشار از وابستگی‌ بیرون بیاید با دشواری‌های فراوانی روبه‌رو می‌شود. در یک رابطه غلط توام با وابستگی بیش از حد ، وقتی خود شخص می‌داند ادامه ارتباط به نفع او نیست، بازهم ادامه می‌دهد؛ زیرا احساس می‌کند باید این شخص را حفظ کند و به او وابسته باقی بماند حتی اگر این رابطه برایش مخرب باشد. بنابراین اولین نشانه وجود یک رابطه مخرب ناشی از وابستگی خصوصیت اضطرار گونه آن است ، نشانه بعدی وحشتی است که در شخص وجود دارد مبادا اینکه طرف مقابل او را تنها بگذارد یا به او دسترسی نداشته باشد. ما به طور کلی دو نوع وابستگی عاطفی داریم:

۱-  وابستگی عاطفی سالم :

در وابستگی سالم رابطه‌ای سرشار از اعتماد، اطمینان، انعطاف پذیری و خالی از اضطراب، ناامنی، سوءظن و رفتار خصمانه وجود دارد. وابستگی سالم وابستگی است که هیجان‌هایی که دو طرف نسبت به هم دارند، معقول و منطقی است و فهم یکدیگر، احساس شایستگی در زندگی، شفافیت، تغییر و پیش‌بینی پذیری در طرفین وجود دارد.

۲-  وابستگی عاطفی ناسالم :

از نشانه های یک رابطه عاطفی ناسالم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

         همواره ترس و وحشت مداوم از اینکه طرف مقابل فرد را تنها بگذارد، وجود دارد.

         خود شخص می‌داند ادامه ارتباط به نفع او نیست، اما بازهم ادامه می‌دهد.

         احتیاج به طرف مقابل تبدیل به یک نیروی کنترل کننده می‌شود و اجبار و اضطرار برای رابطه با فرد به وجود می‌آورد.

          آزادی و حق انتخاب در رابطه برای شخص محدود می شود.

         هنگامی که رابطه قطع می‌شود، شخص به شدت احساس تنهایی و تهی بودن می‌کند.

چگونه خود را از دام وابستگی برهانیم؟

۱ذهن تان را از وابستگی آزاد کنید، ترس ها و نگرانی هایتان را بر روی کاغذ بیاورید و آن ها را باخود حل کنید.

۲روی عزت نفس خود کار کنید، نکات مثبت و موفقیت هایتان را به خود یادآوری کنید، از خود مراقبت کنید و تصویر مثبتی از خود داشته باشید.

۳برای تنهایی تان ارزش قائل باشید و تلاش کنید با فعالیت های مورد علاقه تان همچون فعالیت های هنری و ورزشی از تنهایی تان لحظات شادی بخشی را برای خود بسازید.

۴بدانید که همیشه نمی توان دیگران را راضی نگه داشت؛ بنابراین گاهی به دیگران و روابطشان نه بگویید و برای افکار و انتخاب های خودتان ارزش قائل باشید.

۵ وابسته نبودن را یاد بگیرید و برای این کار از الگوهایی که در اطرافتان وجود دارد بهره ببرید.

۶به نیازهای خودتان اهمیت بدهید و از نادیده انگاشتن هود و خواسته هایتان دست بکشید.

۷نقش گذشته را در وابستگی هایتان شناسایی کنید تا بتوانید از تکرار آن ها در زندگی اکروزتان بپرهیزید.

۸از دیگران انتظارات واقع بینانه داشته باشید تا به هنگام برآورده نشدن خواسته هایتان ناراحت و سرخورده نشوید.

۹- از اطرافیان و دوستانی که می توانند در این دوران از شما حمایت کنند، کمک بگیرید تا بتوانید زندگی خود را از نو سامان دهی کنید.

 

منبع سایت سپیده دانایی

مطالب مرتبط:

این مطلب رو هم چک کنید

مدیریت کودک نافرمان

مدیریت کودک نافرمان مادری ۳۴ ساله هستم و یک کودک ۴ ساله دارم.  پسرم به ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *